Ze względu na fakt, że sfera zamówień publicznych jest obszarem szczególnie wrażliwym na na zachowania kryminogenne ze względu na styk sektora publicznego, od dawna dostrzegano potrzebę prawnego uregulowania procedury zawierania kontraktów, które są finansowane ze środków publicznych.

W okresie Drugiej Rzeczypospolitej istniały regulacje prawne dotyczące procedur zamówieniowych - ustawa z 1933 r. "o dostawach i robotach na rzecz Skarbu Państwa, samorządu oraz instytucji prawa publicznego" oraz rozporządzenie Rady Ministrów z roku 1937.

W 1948 r weszła w życie Ustawa "o dostawach i robotach na rzecz Skarbu Państwa, samorządu oraz niektórych kategorii osób prawnych" zastępując akty z okresu międzywojennego. Ustawa wprowadziła zasadę bezprzetargowych zamówień w ramach sektora uspołecznionego, co było jawną dyskryminacją sektora prywatnego. Dla przedsiębiorców prywatnych zamówienia publiczne były dostępne tylko wtedy, gdy nie mogły być wykonane przez jednostki gospodarki uspołecznionej.

Kolejne zmiany miały miejsce w 1957 r. wraz z pojawieniem się ustawy "o dostawach, robotach i usługach na rzecz jednostek państwowych". W 1983 r. uchylono ją i od tego momentu instytucje publiczne nie miały obowiązku stosowania ustawowo regulowanych procedur. Instytucja zamówień była uregulowana w niektórych przepisach resortowych, jednak były one bardzo zróżnicowane i niespójne.